Meteen naar de inhoud

Eindstreep niet gehaald, wél mooie tuinbouwloopbaan: Simon van der Burg

Simon van der Burg Timaflor RHTuS

„Kenia, waar ligt dat?” vroeg Simon van der Burg toen hij door de Stichting Nederlandse Vrijwilligers werd gebeld met de vraag of hij in dat Oost-Afrikaanse land voorlichter wilde worden als alternatief voor Brazilië – waarvoor hij had gesolliciteerd. Hij zou er het grootste deel van zijn leven doorbrengen, maar dat kon de toen 20-jarige niet bevroeden.

„Op mijn vijftiende wist ik al, dat ik naar het buitenland wilde. Dus tegen het eind van mijn militaire dienst solliciteerde ik naar die functie in Brazilië en dat werd Kenia. Toen ik in het eerste jaar de Hogere Tuinbouw School voor gezien hield ben ik meteen in dienst gegaan om vervolgens ruim twee jaar in Kenia als vervangende dienst te werken. Ik heb daarna nooit meer afscheid genomen. In 1974 begon ik met anjers en dat hebben we tien jaar gedaan.
De Hogere Tuinbouw School was voor mij geen succes. Daarvoor deed ik de Middelbare Tuinbouw School in Aalsmeer en zat ik daar ‘in de kost’, zoals dat toen heette. Een hele leuke tijd. Maar in Utrecht bleek daarna dat we met praktijkvakken veel verder waren, daar zat een groot gat tussen. En aan de andere kant was juist het gat met de exacte vakken ook erg groot. Misschien speelde ook mee dat ik weer thuis woonde, na in Aalsmeer in de kost te zijn geweest?
Na de anjerteelt, die van vijf naar 100 hectare groeide, heb ik voor Afrikaanse kwekerijen gewerkt, ook in Nederland in de marketing en verkoop. Onder meer hebben we de toenmalige Tele Flower Auction opgericht. Dat was in 1994 ons antwoord op het besluit van de veilingen om in de zomermaanden geen buitenlandse bloemen meer te veilen. Jaren later werd die veiling, de eerste met het KOA (Kopen Op Afstand)-systeem, waarbij kopers dus niet fysiek op de tribune te zijn, geïntegreerd in het huidige FloraHolland. Ja, dat veilingsysteem, daar ben ik een groot fan van. Wij veilen 100% en zijn in principe alle dagen op de klok.
In 2006 ben ik weer in Kenia begonnen, dit keer als rozenkweker. We hebben nu zes kwekerijen van gemiddeld 20-25 hectare, in totaal zo’n 160 hectare en samen met de buurman ook twee van die eenheden (https://www.timaflor.com/over-ons/). Het is een gekke wereld. In Nederland is niet aan personeel te komen, er zijn dagen dat bij ons aan de poorten wel 500 mensen om werk vragen.
Pensioen zie ik niet zitten, althans, nog niet. Ik heb het al drie keer geprobeerd, haha.
Heel regelmatig ben ik in Nederland, ook in juni dit jaar en de reünie staat in mijn agenda. Dus wie weet? Want aan dat ene jaar in Utrecht heb ik wel leuke herinneringen hoor. Onder de leraren waren wel wat clowns hé. En die ontgroening, die vond ik fantastisch.”